Siedzę w klasie cała w strachy. Nauczycielka mierzy mnie wzrokiem od którego chcę uciec jak najdalej stąd. Powtarzam po raz kolejny, ona przypomina mi żmiję. Jadowitą, która tylko czeka na najlepszy moment by zaatakować. Gdy ogłasza nam jakie mamy zrobić zadanie, blednę. Włos mandragory ! Czy ją kompletnie pogrzało! Nie chcę jej przez przypadek zabić gdy się zdenerwuję tracę kontrolę którą i tak ciężko mi utrzymać. Wzdycham z udręką. Udaję się do pokoju by się przebrać. Naszczacie mam czarne spodnie od dresu i do tego koszulkę na ramiączkach. Porywam jeszcze kanapkę ze stołówki i idę najpierw do ogrodu. Najłatwiejsze załatwię na początku. Trochę mi zajęło by tam dojść ale gdy tylko dotarłam zaniemówiłam. Był po prostu piękny. Pełno różnych kwiatów i krzewów. Zaczęłam szukać tego co mi potrzeba. Gdy już to znalazłam zmusiłam się przeciąć. No bo jakby inaczej, ja i moje szczęście. Zabrałam kolec i płatek. Na moje szczęście niedaleko było jezioro więc od razy mogłam wziąć kilka kropel. Wybrałam się do lasy Fatet by znaleźć jaskra. Szczerze? Nie mam pojęcia gdzie go szukać więc wybieram się tam. Czy tu wszystko jest takie piękne? Chodzę pomiędzy drzewami już od jakiejś godziny i nic. Siadam pod drzewem i wzdycham udręczona. Głupia nauczycielka ! W życiu tego nie znajdę. Nie wiem skąd czuję jak coś by stało nad mną. Podnoszę głowę i zabieram w bezruchu. Mantykora ! Nie musiałam jej szukać. Podnoszę się powoli, a ta na mnie sapie i biegnie. Nie wiedząc co mam zrobić skaczę tak wysoko, że ląduję na jej grzbiecie. Nie wiem jak, ale nie myślę teraz o tym. Wyrywam jej włos, a ta rży i zrzuca mnie z siebie kilka metrów dalej. Kurdwa, co to miało być ?Patrzę w bok i co widzę? Jaskra ! Zrywam do szybko i wstaję unikając rogów bestii. Chowam wszystko co zebrałam i biegnę jak najszybciej do akademika. Wypij redbula, a będziesz latać! Drwi sobie ze mnie moja podświadomość. Bestia o dziwo mnie goni. Gdy tylko wpadam do pokoju robię ten eliksir i idę zanieść.
+4
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz